Lieuwe Regnerus Seinstra vertelde dit waar gebeurde oorlogsverhaal in de maarteditie van dorpsblad De Binnenste Buiten.

In 1945 stond bij het station een watertoren met aan beide zijden van het spooremplacement een grote vijver. Deze toren voorzag de stoomtreinen van water. Deze informatie vooraf om verder in het verhaal de plaats van de vijver te weten. Op de Jeltingelaan woonde in het eerste huis aan de oostkant de familie Fokkinga. Ons gezin woonde op Stationsweg 8 naast bakker Vonk.

foto van de Roskam uit 1935

Foto van De Roskam in 1935. Achter het koetshuis de trochreed.
(@foto archief: www.binnenbuitenpost.nl)

Op een dag in de laatste oorlogsmaanden arriveerde een groep Duitse militairen op de fiets in Buitenpost, komende vanuit de richting Leeuwarden. De groep stak aan bij café De Roskam van de familie Bolling. Ze stalden de fietsen in de trochreed (overdekte en aan beide zijden afgesloten stalling voor de koetsen) van het café. Mijn moeder zag dit vanuit de woonkamer. Ik was bevriend met Peet Fokkinga en we speelden achter huis. Op een gegeven moment kwam Joop, de broer van Peet, op een oude damesfiets bij ons achter huis en zei tegen Peet “deze fiets moet je straks meenemen naar huis”.

Mijn moeder hoorde dat verhaal ook en besloot in de gaten te houden wat er gebeurde. Ze heeft Joop nagekeken om te zien wat hij ging doen. En wat bleek: hij ging regelrecht naar de overkant, het café Bolling binnen via de voordeur waar de groep Duitsers zat. Haar verwondering was dus groot en ze bleef aandacht houden voor wat daar gebeurde. Enkele ogenblikken later kwam Joop fietsend uit de trochreed, zo langs de wacht die daar stond, richting huis. Peet en ik hebben samen de oude fiets teruggebracht. Toen we daar aankwamen kwam Joop net terug van de in het begin van dit verhaal genoemde vijver die honderd meter achter hun huis lag en waar hij de fiets in gedropt had. Op een gegeven moment kwamen de Duitse soldaten bij Bolling uit het café en ja hoor, allemaal een fiets behalve de wacht. Die kreeg openlijk een flinke uitbrander en moest lopend mee.

Ruim tien jaar geleden heb ik Joop ontmoet in Hengelo, waar ik nu woon, bij zijn schoonzus en zwager en hebben we hier over gesproken. Hij bevestigde dit verhaal. In februari heb ik via zijn oomzegger gehoord dat Joop nog leeft maar dementeert. Hij woont nu in Canada.